Headerkopf  

Mittwochswandrer

Betrachtung von Karl Heinz Himmler

1.      Mittwochs hänn die Dokter zu. Wu findscht jetzt die Rentner, bitte, in ehre Freizeit? Was denkscht du? - Die gehen Wannre uff die Hitte. Beischbielsweis uff Lambertskreiz. Die Luhrbach nuff unn rechts ums Eck glei hinnerm Schtoppelkopp, dort leit's - e gutie Schtunn vun Lambrecht weg.

2.      Ich kenn do drei, vier Siwwegscheite e eigeschwornie Rentnerbänd. Die Bloos is werklich zu beneide, Lambrechter Leit, wu jeder kennt.`s iss worscht, ob's warm iss oder kalt, forzdrucke odder ob es kännelt - jed' Mittwoch gehn se in de Wald. Do werd beim Laafe 's määnscht gehännelt.

3.      De ähnd mähnt dies, de annre das, do bleibt kä Thema auße vor, de Dritte macht sich draus en Schpaß, behaupt, `s wär alles gar nit wohr.

Unn wannse, wann's de Bersch nuff geht,
ach japsen unn am Herz duhn hewe - dass ä Minutt ää Gosch schtill schteht, des wärrscht bei dennen nie erlewe.

4.      Mit siebzisch erscht im zwätte Lenz, sinn se im Kopp noch fix und klor, nää dappisch is vun denne kenns, do schtellt en jeder ebbes vor. Vunn denne wääß
- mer sieht jo fern, lest in de Zeitung alle Seite - en jeder alles. Unn duht gern es iebscht ach alles glei beschtreite.

5.      Die Bolledik unn die Gesetze,wu die do owwe machen heit, des alles kann doch nie ersetze die Welterfahrung vunn so Leit. Die wissen wirklich alles besser, denkscht, wanndse heerscht mit ehre Schbrich, sinns Lehrer odder gar Professer?. - Nä, des sinn Leit wie du unn ich.

6.      Bloß äämol - ich hab mich gewunnert - die vornenaus, ich hinnenooch,s war Mittagszeit,'s hot schunn gedunnert ´s gebt e Gewidder, gar kää Frooch So kann der's gehe, wann du wannerscht - des hab ich domols schnell kapiert - anschtatt dehäm rum, ganz wu annerscht. Uffs Lambertskreiz wär's nit bassiert.

7.      - Dreivertel Schtunn noch zu re Hitt!

"Die dickscht Worscht", heer ich se saache „Do kannscht grad denke, was de witt, iss guuder Pälzer Schwartemache!" Unn dobei hennse wie die Junge, als hätt en Preis mer ausgesetzt, wie im Galopp die Bää geschwunge unn sinn de Buckel nuffgewetzt.

8.      Ich kann des alles nit begreife.

Die rennen fort, als Richtung Hitt.
Wie schä im Wald die Veschel peife, des krieschen die debei nit mit, henn ach den Zettel nit gelese am Pad, uff wellem schwarz uff Weiß ganz groß geschriwwe iss gewese: „Heute geschlossen, ausnahmsweis`".

9.      Ganz ehrlich: Ich hab misse lache, e ganz klää bissel schadefroh:

Die wärrn do drowwe Aache mache
unn Kohldamp schiewe sowieso. Wärnse uffs Lambertskreiz maschiert, denk ich unn hab debei mein Schbass, wären des jetz nit bassiert, weil: dort gebt's mittwochs immer was.

10.      Ich denk, die kummen ach noch druff: Was brauchscht dann immer so zu renne?
Duh langsam. mach die Aache uff, duh deiner Seel ach mol was genne, betracht de Wald, sei ach mol schtill, heer in dich nei uff deiner Tour, dann brauchscht kenn Dokter unn kä Pill', hoscht drauß im Wald Erholung pur.

[nach oben]

[Startseite]    [Impressum]    [Kontakt]
 
Wünsche, Verbesserungen oder sonstige Anregungen richten Sie bitte an webmaster@pwv-lambrecht.de