|
Mittwochswandrer
Betrachtung
von Karl Heinz Himmler
1.
Mittwochs hänn die Dokter zu.
Wu findscht jetzt die Rentner,
bitte, in ehre Freizeit? Was
denkscht du? - Die gehen
Wannre uff die Hitte.
Beischbielsweis uff Lambertskreiz. Die Luhrbach nuff unn
rechts ums Eck
glei
hinnerm Schtoppelkopp, dort leit's
-
e gutie Schtunn vun Lambrecht weg.
2.
Ich
kenn do drei, vier Siwwegscheite e eigeschwornie Rentnerbänd. Die
Bloos is werklich zu beneide,
Lambrechter
Leit, wu jeder kennt.`s
iss worscht, ob's warm iss oder kalt,
forzdrucke
odder ob es kännelt -
jed' Mittwoch gehn se in de Wald.
Do werd beim Laafe 's
määnscht gehännelt.
3.
De
ähnd mähnt dies, de annre das,
do bleibt kä Thema auße vor,
de Dritte macht sich draus en
Schpaß, behaupt, `s wär
alles gar nit wohr.
Unn wannse, wann's de Bersch nuff geht,
ach japsen unn am Herz duhn hewe -
dass ä Minutt ää Gosch schtill schteht, des wärrscht bei dennen nie
erlewe.
4.
Mit
siebzisch erscht im zwätte Lenz, sinn se im Kopp noch fix und klor,
nää dappisch is vun denne kenns, do schtellt en jeder ebbes vor.
Vunn denne wääß
-
mer sieht jo fern, lest in de Zeitung alle Seite -
en jeder alles. Unn duht gern
es iebscht ach alles glei
beschtreite.
5.
Die
Bolledik unn die Gesetze,wu die do owwe machen heit, des alles kann
doch nie ersetze die
Welterfahrung vunn so Leit.
Die wissen wirklich alles besser,
denkscht, wanndse heerscht mit ehre Schbrich,
sinns Lehrer
odder gar Professer?. -
Nä, des sinn Leit wie du unn ich.
6.
Bloß äämol -
ich hab mich gewunnert -
die vornenaus, ich hinnenooch,s
war Mittagszeit,'s hot schunn gedunnert ´s
gebt e Gewidder, gar kää Frooch
So kann der's gehe, wann du wannerscht -
des hab ich domols schnell kapiert
- anschtatt dehäm rum,
ganz wu annerscht. Uffs Lambertskreiz wär's nit bassiert.
7.
-
Dreivertel Schtunn noch zu re Hitt!
"Die
dickscht Worscht", heer ich se saache „Do kannscht grad denke, was
de witt,
iss guuder
Pälzer Schwartemache!"
Unn dobei
hennse wie die Junge,
als hätt en
Preis mer ausgesetzt, wie im Galopp die Bää geschwunge
unn sinn de
Buckel nuffgewetzt.
8.
Ich
kann des alles nit begreife.
Die rennen fort, als Richtung Hitt.
Wie schä im
Wald die Veschel peife, des krieschen die debei nit mit,
henn ach den
Zettel nit gelese
am Pad, uff
wellem schwarz uff Weiß
ganz groß
geschriwwe iss gewese:
„Heute
geschlossen, ausnahmsweis`".
9.
Ganz ehrlich: Ich hab misse lache,
e ganz klää
bissel schadefroh:
Die wärrn do drowwe Aache mache
unn Kohldamp
schiewe sowieso. Wärnse uffs Lambertskreiz maschiert,
denk ich unn
hab debei mein Schbass, wären des jetz nit bassiert,
weil: dort
gebt's mittwochs immer was.
10.
Ich
denk, die kummen ach noch druff: Was brauchscht dann immer so zu
renne?
Duh langsam. mach die Aache uff,
duh deiner Seel ach mol was genne, betracht de Wald, sei ach
mol schtill, heer in dich nei uff
deiner Tour, dann brauchscht kenn Dokter unn kä Pill',
hoscht drauß im Wald Erholung
pur.
[nach oben]
|